The Child Abuse Industry
Deze term bedenk ik niet ter plekke, je kan hem terugvinden in de Wikipedia waar men zegt:
"Usually pejorative, implying that many accusations of child abuse are false and amount to extortion . Inclusive of all professionals involved in the process, especially psychologists who might elicit false memory or provide follow-up victim counseling either sincerely or as a charade. Also implies the tactical advantages of such false accusations when obtaining judgments for child custody and especially child support." bron: Wikipedia (mijn nadruk)
Wat natuurlijk meteen opvalt is dat deze "kinder-misbruik industrie" in één adem genoemd wordt met afpersing en het opwekken van "valse herinneringen". Laat dat laatste nou net mijn grote probleem zijn met die lieden achter het LcvT.
Oproep slachtoffers psychiater Rien S.
Het is denkbaar dat christelijk psychiater Rien S. uit Veenendaal méér slachtoffers heeft gemaakt.
De site Misbruik door hulpverleners (MdH):
Aangezien de psychiater zich o.a. lijkt te hebben gespecialiseerd in seksueel misbruik in het algemeen, c.q. in incest en ritueel misbruik in het bijzonder, vraagt MdH zich af of er wellicht ook klachten zijn over de psychiater op het gebied van ‘hervonden herinneringen'.
Via de contactpagina van MdH kunt u (desgewenst anoniem) klachten over deze psychiater melden.
De vrouw met zeven persoonlijkheden.
Volgende week woensdag kunt u op Net5 kennismaken met Alex, William, Adam, Brenda, Karl, Jamie en Elisabeth!
Op zich niks bijzonders, ware het niet dat al deze alter-persoonlijkheden verenigd zijn in Helen, die aan DIS zou lijden.
De documentaire is in opdracht van het Engelse channel 5 gemaakt door Ruth Selwyn, een oude schoolvriendin van Helen.
Lees verder...DIS- Psychiater hield handjes niet thuis
Psychiater S. uit Veenendaal moest zich gisteren verantwoorden voor het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg.
Meneer S. hield er nogal eigenaardige therapeutische ideeën op na.
Het Nederlands Dagblad:
"De sessies eindigden doorgaans op de bank, waar de psychiater de patiënte op intieme wijze betastte en toeliet dat zij dat ook bij hem deed. Dit gebeurde deels ontkleed. Hij verbood haar er met anderen over te praten. Dat deed ze ook niet. Ze verzweeg ook voor haar echtgenoot wat in de sessies gebeurde."
LcvT: de acht jaar grens
Om in aanmerking te komen voor behandeling door een bij het LcvT aangesloten 'topreferent centrum' moet de patient vroegkinderlijk chronisch getraumatiseerd zijn. In praktijk betekent dit dat de traumatisering vóór het achtste levensjaar plaatsgevonden moet hebben.
Het LcvT over de screening en diagnostiek:
"Een psycholoog of psychiater voert het kennismakingsgesprek. Indien mogelijk start het invullen van de zelfscore-vragenlijsten nog op de dag waarop ook het kennismakingsgesprek plaats vindt. Na het invullen van de vragenlijsten stelt de intaker vast of uitgebreide diagnostiek noodzakelijk is of dat de patiënt wordt terugverwezen of doorverwezen. Bijvoorbeeld wanneer uit de vragenlijsten blijkt dat er geen sprake is van traumatische ervaringen die voor het achtste levensjaar hebben plaatsgevonden." (bron, mijn nadruk)
Rode wazen: repliek
Emma van Ememo gaat weer eens hevig tekeer.
Ze is al net zo vlot met verkeerde diagnoses (rode wazen, ernstige hersenvertroebeling) als het dissociatiecircuit dat ze verdedigt.
Emma:
"Inmiddels kan men het bestaan en de ernstige gevolgen van kindermishandeling niet meer ontkennen en daarom worden de therapeuten maar als boosdoener geportreteerd, als zouden die ‘en mass’ herinneringen - en zelfs alters - aanpraten aan deze patiënten." (mijn nadruk)
Dat is natuurlijk een stroman, nergens betwijfel ik de ernstige gevolgen van kindermishandeling. Maar ik heb wel een appeltje te schillen met therapeuteraars die hun clientele kindermishandeling aanpraten.
LcvT: het andere Perspectief
Onder de titel: " LcvT: betere behandeling van chronisch getraumatiseerde kinderen en volwassenen" breekt Martijne Rensen van het LcvT een lans voor de noodzaak tot een betere onderzoeksprogrammering en uitbreiding van het behandelaanbod voor kinderen en volwassenen. (bron: Perspectief, pdf)
Maar het stuk rammelt op fundamentele punten.
Allereerst gaat Rensen er volledig aan voorbij dat de therapeutische ideeën die gekoesterd worden door de lieden achter het LcvT absoluut niet algemeen aanvaard zijn. Het idee van volledige verdringing (of dissociatie) van traumatische herinneringen (met alters als gevolg) is nooit empirisch aangetoond en wordt nog maar door een kleine (maar luidruchtige) groep 'diskundigen' aangehangen.
Deze kleine groep heeft echter wel haar heel eigen ideeën over de invulling van het therapeutisch proces:
Caleidoscoop (een van de LcvT-ondersteunende patientenverenigingen): "Het hebben van DIS blijkt vrijwel altijd samen te gaan met een verleden van ernstige en aanhoudende traumatisering in de vroege jeugd, waarin de identiteit van de persoon nog gevormd moet worden (in het algemeen tot het achtste levensjaar). Het kan hierbij gaan om emotionele verwaarlozing, psychisch, fysiek of seksueel geweld (waaronder incest) of combinaties hiervan, in het gezin van herkomst of in de ruimere leefomgeving van het kind of beide."
Dit zet natuurlijk de deur open om bij ieder getraumatiseerd kind (of het vermoeden daarvan) naar Dis te gaan speuren.
De behandeling van DIS bestaat (aldus Caleidoscoop) uit drie fasen, waarvan de laatste niet altijd wordt doorlopen (hiervoor kunnen vele redenen zijn):
-
Stabilisatie en symptoomreductie
-
Het verwerken van de traumatische herinneringen
-
Integratie en als een geïntegreerd persoon leren leven.
"Een DIS-behandeling is doorgaans langdurig (vele jaren) en intensief (een tot twee sessies per week). Tussentijdse "terugval"-periodes zijn niet ongebruikelijk." (bron: Caleidoscoop )
Lees verder...LcvT: gesubsidieerde waanzin
Het dissociatiecircuit heeft dus weer een (miljoenen!) zak geld te pakken. Dat hebben ze knap gedaan trouwens. Geen woord over meervoudige persoonlijkheden (MPS), geen woord over alters (DIS), nee, de 'deskundigen' achter de oprichting van het Landelijk Centrum voor Vroegkinderlijke chronische Traumatisering ( LcvT) presenteren zich nu als 'specialisten in vroegkinderlijke chronische traumatisering'. Ze noemen zich nu 'traumatologen'.
Over wat voor soort patienten hebben we het dan?
(Geachte lezers, om de omvang van de tragedies te begrijpen MOET u beide links lezen!)
Zowel Annemarie als Brigitte horen, gezien de omschrijving die het LcvT hanteert, tot de "Vroegkinderlijk chronisch getraumatiseerden". En het zijn geen uitzonderingen. Van de drie patiëntenverenigingen waaraan het LcvT gelieerd is, doet Animus voor spek en bonen mee, maar de twee anderen, Caleidoscoop en Ememo worden voor een groot deel bevolkt door vrouwen die vergelijkbare beschuldigingen hebben geuit en bij wie alters zijn aangepraat na een therapeutische hersenspoeling.
Net als bij Brigitte en Annemarie.
Christelijk beleggen, geld kwijt
Aldus Blik op de Beurs, een weblog voor beleggers.
|
|
Recent comments