Shaking the money tree
Zoals uit m’n vorige bijdragen al duidelijk werd, speelt geld een zeer belangrijke rol binnen Berea Amsterdam. Wie het register van de Kamer van Koophandel van Amsterdam raadpleegt, ontdekt een wirwar aan stichtingen.
Ik beperk me even tot stichtingen die aan de Joop Geesinkweg geregistreerd staan:
Een greep (niet compleet):
- kinderopvang
- opleiding
- dienstverlening
- catering
- second hand center
- samen doen
- evangelische boekhandel
- drukkerij
Naast deze stichtingen is/was er ook nog een reisbureau, tevens het in december 2004 opgeheven JOAL (financiele dienstverlening) van zoon Robert Jan en schijnt Allart SR ook nog een soort uitzendbureautje te runnen. De lijst is hiermee trouwens niet compleet, over het blad Herstel en de Herstelweken enzo heb ik het even niet.
Om de obsessie met geld bij Berea-Amsterdam te illustreren:Take Care wierp zich op als een schuldsaneerder voor Berea leden. Wie teveel schulden had (of niet met geld kon omgaan) kon de hulp van Take Care inroepen (Lida S), die vrijwillig (onbetaald, want ze had een uitkering) voor de schuldsanering bemiddelde met officiële instanties.
Voor de schuldenaar had dit wel een prijs: Take Care zag erop toe dat in ruil voor deze bemiddeling vanaf dan 10% van het inkomen maandelijks naar Berea verhuisde.
Een ander voorbeeld is de stichting Catering.
Na een dienst ( 2 tot 3 uur was niet ongewoon) heeft de inwendige mens ook wat versterking nodig: een kopje koffie, een bal gehakt, een kroket, ja zelfs hele maaltijden werden aangeboden. Aangezien iedereen werd verondersteld vrijwillig een taak uit te voeren werd de catering voornamelijk gerund door vrijwilligers. Die catering bracht aardig wat op. Hoofd van de catering is trouwens M van de Mooren, mede-eigenaar van het Berea gebouw en vertrouweling van Allart.
Van de Moorens dochter deed in een Herbalife achtig produkt, z’n zoon is eigenaar van het blad Joy. Het spreekt voor zich dat voor de produkten van beide kinderen dikwijls reclame werd gemaakt vanaf “de kansel”.
Van de Mooren is samen met Sunday eigenaar van "Valenta" een bedrijfje dat telefoonhoesjes produceert. Het productiebedrijf staat in Kiev: thuisbasis van pastor Sunday waarmee Berea innige banden onderhoudt.
Een derde voorbeeld van de verstrengeling van financiële en religieuze belangen is het carrier select bedrijfje waarmee Allart en Martin de Jong (voorganger Gods Embassy Utrecht) in zee gingen. Voor duizend gulden konden Berea-leden een licentie kopen om bellen via dit bedrijfje aan de man te brengen. Klinkt Herbalife-achtig: je koopt het recht een produkt te mogen verkopen.
Een laatste voorbeeld: Berea lijkt te worden verkocht als een franchise organisatie: aangesloten gemeenten betalen jaarlijks een bedrag om lid van de club te blijven. In totaal gaat het om tienduizenden euro's per jaar, onbekend is of dit geld naar de kerk gaat, danwel naar Allart, de bedenker van het concept Berea.

Hulp op budgettaire insteek en dan gelijk even tienden innen, dan is dat vast binnen. Contrôle op inkomen en manipulatie.Dit is geen helpen maar beroven. Het lijkt de Soos wel.I.p.v. Take care kun je beter spreken van Beware.