Geplaatst: 27-01-2006 03:38:43

Over hypocrisie gesproken, zeg! Maar goed, soit: Ik las ergens iets over lobotomie die bij mij plaats zou moeten vinden of die ik gehad zou hebben? En als ik me niet vergis was er zelfs een heel apart hoofdstuk aan was gewijd. Daarnaast allerlei dreigende opmerkingen zoals, emma op oorlogspad, emma webmeesters, emma als sekteleider, en wat al niet niet meer voor onfraais of van elke realiteit vervreemd. (Mij krijg je niet meer onzinnig kwaad).
Sommige stukken zijn misschien inmiddels weggehaald, kan het niet meer vinden en heb niet eens zin om er moeite voor te doen en doet er ook niet toe verder.

Het gaat mij, tussen de regels, overigens niet alleen om mijn naam, maar ook andere namen die je openlijk noemt en door het slijk haalt zonder enige grond of werkelijke bewijslast. Als ik een stukje schrijf in reactie op iemand (of meerdere personen) waar ik het absoluut niet mee eens ben, dan krijgt zo iemand keurig bericht van mij en het bewuste artikel. Of daar op gereageerd wordt of niet is aan de ander. Maar dan weet hij of zij het tenminste. Er bestaat ook nog zoiets als 'netiquette'.
Houdt het bij de feiten zou ik zo zeggen en noem alleen namen als je naar artikelen verwijst. Maar dat is tegen dovemansoren praten, geloof ik.

Weer kom je aan met die therapeuten. Patienten en clienten hebben ook een eigen verantwoording hoor. En ja er wordt gelogen (niet door therapeuten), maar door patienten en clienten. Maar we leven blijkbaar in een tijd waarin het trendy is om de dokter en therapeut van alles de schuld te geven en zichzelf van ieder verantwoording vrij te pleiten. Ik weet dat het trendy is, maar ik doe daar niet aan mee! Patienten/clienten hebben ook een eigen verantwoordelijkheid. En ik heb vooralsnog geen medelijden met patienten die bij de dokter komen en klagen over buikpijn, terwijl ze in werkelijkheid pijn aan hun teen hebben. En vervolgens de dokter gaan aanklagen omdat die ene verkeerde diagnose stelt. Ik zou in dat soort gevallen tegen de patient zeggen, voel je eigen ruggegraat eens. Eigen schuld, dikke bult.

Overigens "Shell-shock" hoort wel degelijk bij de dissociatieve stoornissen, want die soldaten (WO I) hadden last van fugues, dissociatieve amnesie, somatische dissociaties etc. Dat is uitgebreid beschreven.

Op zoek naar iets wat jij gezegd zou hebben, kwam ik tegen dat je nu versterking hebt gekregen van een pastoraal werker die gelooft dat DIS en dissociatieve stoornissen alles te maken heeft met bezetenheid. Het wordt almaar gekker, exorcisme en terug naar de Middeleeuwen! Moet er ook nog een brandstapel bij? Ik kan me vergissen, maar is dat nou juist niet het gedachtengoed wat je elders op je weblog als scepticus met vuur en zwaard probeert te bestrijden?

Dan nog een ander onderwerp dat je steeds aanhaalt op je weblog:
Even terug in de geschiedenis. Regelmatig check ik op sektarische goeroes die zo graag zieltjes willen winnen en om dan vervolgens mensen (van ons forum) ervoor te waarschuwen. En soms krijg ik bericht van mensen waar EM genoemd wordt. Pas toen en niet eerder kwam jouw weblog bovendrijven. Vervolgens en na lezing van enige stukken over beschrijving van de DIS, stuur ik je een persoonlijk mailtje, <http://www.ememo.nl/jpot.html,> omdat er een rechtstreekse link staat naar een 'besloten' forum gedeelte van een forum waarvan ik moderator ben. Te goed van vertrouwen geweest. Natuurlijk probeer ik gelijk het gat te dichten. Ofwel, wie is dat lek, hoe komt dat. Maar ondertussen prijkt op jouw weblog wel een ongeoorloofde link naar die pagina. Ik verwacht dat je die weghaalt en dat is ook normaal gebruikelijk.
Dat doe jij niet (tekenend) en in plaats daarvan, plaats je met veel bombarie dat je een verzoek hebt gehad van de moderator van EM, bla bla bla op je eigen weblog. Compleet met de link naar de bewuste pagina, waar ik zelf inmiddelas al een copie heb gepost van het mailtje wat ik naar jou heb gestuurd. (Zie weer bovenstaande link).
Intussen heb je op je eigen weblog nog steeds een link staan naar een forumpagina van ons. Heel eenvoudig, ik verwijder de thread en zet het forum dicht. De link is vanaf dat moment zo dood als een pier ofwel een 404 pagina, m.a.w. een dooie pagina.
Vervolgens en tot op heden ga je in je weblog steeds beweren dat ik hypocriet ben omdat ik een link naar jouw weblog heb geplaatst (in werkelijkheid dus een copie van het mailtje wat ik je heb gestuurd), wat je ook heel goed wist want er stond tenslotte al een link naar toe, door jou geplaatst en goedgekeurd.
Het tekent met veel verve, je hele kruistocht. Want vervolgens en tot op heden wordt ik beschuldigd van hypocrisie, omdat ik jou vroeg om een link te verwijderen en er ondertussen zelf eens geplaatst had.
Dat is pas échte hypocrisie. Kom op, zeg!

Heb je werkelijk dit soort laag bij de grondse valse verdachtmakingen (+ de hele rest) nodig om je gelijk te halen? Als jouw mening werkelijk de moeite waard is, zou je dit soort laag bij de grondse voetzoekers niet nodig hebben lijkt me. Dus de hypocrisie ligt geheel en al bij jou. Zoals al vanaf het begin. Maar het is zo ongeveer standaard, weet elke rechtgeaarde psycholoog, om een ander van iets te beschuldigen wat in werkelijkheid ligt bij degene die de beschuldiging uit. Think again!
Waar wil je eigenlijk heen met je zgn. wetenschap als je blijkbaar al van dit soort dingen gebruik moet maken, om je gelijk te krijgen (althans voor de onschuldige en voorbij surfende lezer en met name t.a.v. DIS).

Verder zag ik op zoektocht naar een opmerking het volgende:
Het stukje waarbij je voorsteld om mensen met een DIS hun burgerrechten te ontnemen. (???)
Als je er niets van wil horen en wil weten (los van het feit dat je er niets van snapt) is dat prima en jouw keuze, maar mensen en patienten zó neer zetten is discriminatie. Discriminatie van de bovenste plank. En voor jouw informatie: dat mag sinds 1 januari niet meer bij mensen met een chronische en/of psychische ziekte, en/of handicap.
En jij erkent DIS dan misschien wel niet, een rechter zal dat wel doenl.
_________________
DISobedient